Een simpele wandeling om en door Meerdonk

19 april 2026

Het gebeurt niet vaak, maar dit was dus een wandeling-wandeling.
Waardoor ik ook geen uitgebreid blogbericht kan schrijven.

Tulpen

Omdat ik mijn routes meestal zelf uitzet, ben ik nooit zo op de hoogte van de lokale bijzonderheden.
Ik knoop knooppunten aan elkaar (of verschuif ze) in knoopunten-apps en daar komt dan een route uit, die je niet op een toeristische site of in een wandelgids zal tegenkomen.
Daar maak ik een GPX-bestand van en ik upload het naar Komoot (als ik er de weg zelf niet ken, gebruik ik het als navigaite, maar ook om deelnemers van mijn wandelingen een idee te geven van de structuur van de route en de lengte).

Wat ik dus niet wist, is dat deze omgeving bekend staat om zijn tulpenvelden.
Andere Meet5-organisatoren hadden net iets na de publicatie van mijn “Wandeling om Meerdonk” de “Tulpenwandeling erin gezet.
Zij startten en eindigden ergens anders dan ik, waardoor ik het niet direct in de gaten had, dat het een route was die overlapte met die van mij.
Het zij zo.

Ik heb geen tulp gezien.
Wel lijnzaad.🙄🤣

Wat zijn die torens?

Tijdens de wandeling kreeg ik nog een onverwachte vraag van een deelnemer.
Ik heb nog steeds geen idee of die deelnemer het echt niet wist, of dat hij mijn kennis van de streek uit aan het testen was.
Ik heb zijn vraag maar serieus beantwooord en verteld dat dat de koeltorens van de kerncentrale van Doel zijn.

De val

Blijkbaar heeft het lot beslist, dat ik minimaal één keer per kalenderjaar moet vallen tijdens een Meet5-wandeling.
Bij de allereerste Meet5-wandeling waar ik aan meedeed (ik organiseerde ze toen zelf nog niet), ben ik ook al eens (voor iemand) gevallen (maar het bleek niet wederzijds te zijn 😢), toen was de steilte van de weg de oorzaak, uiteraard had ik toen een korte broek aan, want dat geeft een beter effect als je plat op je gezicht gaat (ik speelde dus ook nog voor paus), waardoor ik er een bloedende bovenlip, een afgebroken tand en een flinke schaafwond aan overhield op/onder mijn rechterknie. Normaal gesproken zie je daar na verloop van tijd niks meer van, maar op het moment dat ik dit schrijf, zit ik nog 14 dagen van het moment af dat die val een jaar geleden is. En er is een vrij zichtbaar souvenir van die val achtergebleven oo/onder die knie.

Het lot dacht tijdens de wandeling om Meerdonk: ik heb je in 2025 laten vallen, dus ik doe het nog maar eens in 2026.
Ja, oké, het is dan nog wel geen jaar geleden, maar voor je het weet word ik, als het lot, ook vergeetachtig.
Weet je wat? Ik doe het nu wel.
Wat zal ik eens doen? Ah, daar is riet. En daar is een stengel. Zo dik als een bamboestok, yes!!!
Die ga ik eens dwars over het pad leggen.
Hij kijkt toch op zijn telefoon (want hij kent hier de weg niet, met zijn Komoot…)

Yes!! Hij valt!

Shit! Onverharde ondergrond en hij heeft een lange (stevige) wandelbroek aan (en nog een beschermlaag eronder maar dat kon het lot niet zien), hij valt ook nog eens niet op zijn gezicht. Deze keer geen bloedende bovenlip, geen gebroken tand en zelfs geen schaafwond(je), alleen een vieze broek.
Daar deed ik het niet voor …
De volgende keer toch maar weer wachten tot er een hoogteverschil is, de weg steil naar beneden gaat, hij een korte broek aan heeft en de weg verhard is.
Dat gaf toen een veel beter effect.